وزارت دفاع آمریکا بهتازگی قراردادی ۱۲.۶ میلیون دلاری با یک استارتآپ کمنامونشان اما بسیار حساس به نام Twenty امضا کرده است؛ شرکتی که در سکوت رسانهای توسعه ابزارهای تهاجمی مبتنی بر هوش مصنوعی را پیش میبرد. بنا بر گزارشها، این استارتآپ با حمایت سرمایهگذاران امنیتی مانند In-Q-Tel – بازوی سرمایهگذاری وابسته به سازمان سیا – در حال ساخت نسل جدیدی از «عوامل هوشمند خودکار» است که میتوانند صدها هدف دیجیتال را بهصورت همزمان هک کنند. فناوری Twenty، عملیاتی که پیشتر هفتهها زمان و تیمهای بزرگ انسانی نیاز داشت، به فرآیندی دائمی، خودکار و مقیاسپذیر تبدیل میکند.
هسته مدیریتی این شرکت نیز نشان میدهد که پروژه فراتر از یک آزمایش فناورانه است؛ تیم اجرایی آن ترکیبی از کهنهسربازان نظامی، مأموران اطلاعاتی و متخصصان عملیات سایبری است و ظاهراً از ابزارهایی مانند CrewAI برای کنترل عوامل خودمختار استفاده میکند. در این مدل، هوش مصنوعی نه یک ابزار کمکی، بلکه یک «عامل فعال» محسوب میشود که میتواند زنجیرهای از حملات پیچیده را بدون دخالت مداوم انسان مدیریت کند.
این قرارداد بخشی از برنامه گستردهتر دولت آمریکا برای افزایش تواناییهای AI در سطح دفاعی و تهاجمی است. تنها در سال جاری، وزارت دفاع و سایر نهادها بیش از ۲۰۰ میلیون دلار قرارداد با شرکتهایی مانند OpenAI و Anthropic امضا کردهاند تا از مدلهای مرزی (Frontier Models) در تحلیل دادههای حساس، سیستمهای شناسایی و عملیات چنددامنهای استفاده شود.
با این حال، تمرکز روزافزون بر عملیات سایبری تهاجمی بحثهای اخلاقی و ژئوپولیتیکی جدی به همراه داشته است. توسعه ابزارهایی که میتوانند در مقیاس بزرگ و بدون نظارت انسانی حمله انجام دهند، نهتنها مرزهای قانونی جنگ سایبری را مبهم میکند، بلکه خطر شتاب گرفتن رقابت تسلیحاتی هوش مصنوعی میان قدرتهای جهانی را افزایش میدهد. این وضعیت در تضاد با رویکرد برخی شرکتهای فناوری است که بر توسعه ابزارهای «کمکی انسانی» تمرکز دارند و هوش مصنوعی را صرفاً بهعنوان بهبوددهنده کارایی معرفی میکنند، نه جایگزین نیروی انسانی در عملیات تهاجمی.
تحلیل و پیامدها
افزایش قدرت تهاجمی آمریکا در جنگ سایبری:
قرارداد با Twenty نشان میدهد که پنتاگون بهدنبال ایجاد یک نسل جدید از توان سایبری است که با سرعت، دقت و مقیاس بیسابقه عملیات انجام میدهد.تغییر ماهیت نبردهای دیجیتال:
اگر عوامل خودمختار قادر به اجرای حملات بدون توقف شوند، مفهوم «چرخه حمله» در جنگ سایبری کاملاً متحول میشود.رقابت مستقیم با چین و روسیه:
هر سه قدرت در حال ساخت سیستمهای تهاجمی مبتنی بر AI هستند. چنین قراردادهایی نشاندهنده تلاش آمریکا برای حفظ برتری است.پیامدهای اخلاقی و خطرات انسانی:
نبود نظارت انسانی، احتمال خطا، حملات ناخواسته یا سوءکاربرد را افزایش میدهد و پرسشهایی درباره مسئولیتپذیری و قوانین جنگ مطرح میکند.تأثیر بر اقتصاد و صنعت امنیت سایبری:
فاصله شرکتهای کوچک و متوسط با بازیگران امنیتی بزرگ بیشتر میشود و بازار بهسمت اتوماسیون کامل حملات و دفاع حرکت میکند.
